ნაშრომის ძირითად მიზანს წარმოადგენს საქართველოს სოფლის ახალგაზრდობისა და არასრულწლოვანთა მიერ ჩადენილ დანაშაულებათა პროფილაქტიკის რეკომენდაციების შემუშავება და დასაბუთება. ავტორი ეყრდნობა შემეცნების დიალექტიკურ მეთოდს, ფილოს. და სოციოლ. თეორიებს, რომელთაც შეუძლიათ ადამიანთა ქცევის საერთო სპეციფიკური კანონზომიერების ახსნა.